جوابِ انتقاد از سماء در چند موضوع اساسی

الف – «اُمُّــت»: درست است که موحدین آزادیخواه محدودۀ «کار و فعالیت شان» ایرانِ کثیرُ المِلّه و چند قومی و چند مذهبی است، و سازمان و تشکل شان نیز برای ایرانی که خود مجموعه ای است از «مِلل و اقوام مختلف» تأسیس شده است، اما بدیهی است فکر و فرهنگ و سیـاست شان در هیچ «قـوم و مکانی»، نه محدود شده و نه محدودیت بردار است، چرا که طبیعت توحید و آزادی «بِلا حدود» است و برای همۀ بشریت است، و در نتیجه اهل توحید و آزادی نیز نمی توانند کارشان محدود و حد بردار گردد. بگذریم از اینکه موحدین آزادیخواه در روش رسیدن به نتیجه معتقد هستند که هیچ ملت و جامعه ای به تنهایی نمی تواند به «آزادی و استقلال» برسد و از سلطۀ استبداد و استعمار خلاص شود، و این روش در مطلب «راه رسیدن به آزادی و استقلال» و در دیگر مطالب تبیین شده است......

بحث و مجادله ای گرم روی تبیینِ «تَوحید؛ مَدار حُکم و قَضاوت»، بین سماء ومجموعه ای موافق و مخالف

جناب سماء، بهتر نيست كه واضحتر بفرماييد كه چه كاري خلاف اسلام انجام شده؟ و بر گرفته از شرك و ... است؟

اعدام و رجم و قطع دست و .... برگرفته از چيه؟ از شرك و خرافات ضد اسلامي؟!!!

شايد آنچه كه طالبان در افغانستان انجام مي‌داده مطابق اسلام واقعي بوده؟!!

از اين گذشته من يك اشكال در كار شما دارم و اون اينه كه شما مي‌خواهيد مسلمون خوب و درست و موحد باشيد، خب اين بد نيست. اما چرا نفي مليتتون رو مي كنيد.؟ مسلمون بودن با مليت مخالفه؟ من در آرم شما ديدم كه خليج فارس رو كه قرنهاست به اين نام بوده رو شما تبديل به خليج مسلمين كردين. اين نام رو از كجا آوردين و اصولا به چه حقي چنين اجازه‌اي رو به خودتون مي‌دين كه نام يك منطقه‌اي رو كه بيان كننده تاريخ يك ملته تغيير بدين؟

شايد شما هم مثل آقاي خامنه‌اي فكر مي‌كنيد كه تاريخ ايران، تاريخي تاريكه و اسلامه كه اون رو روشن كرده؟!!! در اين صورت فرق شما با اين آقايون چيه؟ لطفا صريح و بدون حاشيه رفتن و فلسفه بافي جواب بدين.........

آزادی روش مبــــــــــارزه و فعــــــــــالیت

در یک نظام استبــدادیِ «خودپرست و تمامیت خواه» و به اصطلاح غربیان توتالیتر، که همۀ زمینه های مبارزه و حتی «کتاب خوانی» از مردم سلب می شود چه باید کرد؟ آیا باید تا حد «تحمل شدن» از طرف نظام استبدادی تنازل و عقب نشینی کرد (روش تنازل و سازش) و در این راستا همۀ مـوازین فکری، سیاسی، و اخلاقی را باید زیر پا نهاد و حتی برای شراکت در ادارۀ نظام استبدادی تلاش نمود؟ یا اینکه باید به مواضع فکری، سیاسی، و اخلاقی التزام و پایبندی نشان داد و روی آنها ثابت قدم بود (روش التزام و ثبات قدم) و از مواضع اعلام شدۀ خود دفاع نمود؟ روشی که خواه ناخواه منتهی به تقابل و درگیری با نظام استبدادی میشود. و یا نخیر اصلا علیه یک نظام استبدادی و سرکوبگر باید به «سلاح جنگی» متوسل شد و با انحصار طلبان مستبد و ظالم به «جنگ مسلحانه» پرداخت؟ روشی که مسئله را از تقابل فکری - سیاسی خارج می سازد و مسئله را به یک منازعۀ پر خسارت می کشاند.......

اِعـلام موجوديت و اِمکان آن در نظامهاى استبدادى

(به مناسبت ۱۵ آذر، سالروز اِعلام موجوديت سازمان موحدین آزادیخواه ایران)

اِعلام موجوديت عبارتست از ظاهر کردن و «اعلام نمودنِ» يک امر و پدیدۀ ایجاد شده، و اصطلاحا و در میدان مبارزه و فعالیت، عبارتست از «ساخت و ایجاد» یک جریان و تنظیم سياسى، فرهنگى، اقتصادى، اجتماعى و..... و ظاهر کردن و اعلام نمودن آن، هنگامیکه «جریان و تنظیمِ» مورد نظر ایجاد و تکميل میشود. و طبعا هدف از «اعلام موجوديتِ» هرچیزی، رساندن نام و مُحتَوای آن و اعلام خواست و هدفی است که برایش بوجود آمده است، تا بدین شیوه مردم درجريان قضايا قرار گیرند و زمینۀ واکنشِ متناسب مردم با تــوجه به «خواست و عقايدشان» و امکان دخالت و موضع گیری آنها فراهم گردد. و همانطور که پیداست اعلام موجوديت، منحصر به جریانات و تنظيمات سياسى نمی شود، و کالمُعتاد جریانات و تنظيمات فرهنگى، اجتماعى، اقتصــادى، زيست محيطى، صنفی، ورزشی و....